Konyaspor’da Yeni Sayfa mı, Eski Alışkanlık mı?

Konyaspor bir kez daha “yeniden yapılanma” söylemiyle sezona tutunmaya çalışıyor. Yeni transferler, yeni teknik direktör, yeni umutlar… Kağıt üzerinde her şey tanıdık. Sahaya bakınca ise hâlâ net bir cevap yok: Bu takım gerçekten nereye gidiyor?

Kadroyu yenilediniz, doğru. Mücadele gücü yüksek oyuncular aldınız, kabul. Ama bu lig sadece koşanla, sadece isteyenle kazanılmıyor. Konyaspor’un kadrosunda hâlâ skoru taşıyacak, zor anlarda sorumluluk alacak bir lider eksik. Maç kilitlendiğinde oyunu çözecek bir plan da, o planı sahada uygulayacak bir “oyuncu aklı” da görünmüyor.

Çağdaş Atan cesur bir teknik direktör. Topla oynamayı, geriden oyun kurmayı, risk almayı seviyor. Ancak Süper Lig romantizmi affetmez. Yapılan her pas hatası gol olur, her cesur deneme tribünde homurtuya dönüşür. Konya tribünü sonucu sever, sabrı sınırlıdır. İşler ters gitmeye başladığında bu oyun anlayışının ne kadar savunulacağı ciddi bir soru işareti.

Asıl mesele yine yönetimde düğümleniyor. Çağdaş Atan gerçekten bu projenin merkezinde mi, yoksa işler kötü giderse ilk vazgeçilecek isim mi olacak? Çünkü Konyaspor’un son yıllardaki refleksi belli: Sabırdan çok panik, plandan çok günü kurtarma. Eğer bu sezonda da ilk fırtınada rota değişirse, kimse “proje vardı” demesin.

2026 için beklentiyi doğru koymak şart. Bu Konyaspor ne Avrupa yarışı verecek ne de ligin kaderini değiştirecek güçte. Gerçekçi hedef, düşme hattından uzak kalmak ve orta sıralara tutunmak. Kupada birkaç güçlü maç oynamak başarı sayılır. Bunun ötesi hayal satmaktır.

Ama şunun altını kalın çizmek gerekiyor: Eğer Konyaspor bu sezon sahada ne oynadığını bilen, kaybettiğinde bile kimliğinden vazgeçmeyen bir takım görüntüsü verirse, tabelaya bakılmadan bu sezon kazanım olur. Aksi halde yine aynı cümleyi duyacağız: “Seneye daha iyi olacak.”

Bu şehir o cümleyi çok duydu.

Artık söz değil, sahada karşılık istiyor.