Cumhuriyetin En Büyük Yatırımı: İnsan

100 YILLIK CUMHURİYET – III

Bir devletin en büyük hazinesi ne petrol kuyularıdır, ne altın rezervleridir, ne de sahip olduğu toprakların genişliği...

En büyük hazine, yetiştirdiği insandır.

Çünkü fabrikayı insan kurar.

Teknolojiyi insan geliştirir.

Devleti insan yönetir.

Bilimi insan üretir.

Ve geleceği yine insan inşa eder.

Cumhuriyet'in kuruluş yıllarına baktığımızda, karşılaşılan mesele yalnızca ekonomik yoksulluk değildi.

Bir de yetişmiş insan meselesi vardı.

Uzun savaş yılları, bir nesli cephelerde tüketmişti.

Bu nedenle yeni devletin önündeki en büyük görevlerden biri, geleceği taşıyacak nesilleri yetiştirmekti.

Eğitim bu yüzden Cumhuriyet'in temel meselelerinden biri oldu.

Okullar açıldı.

Eğitim yaygınlaştırılmaya çalışıldı.

Bilimsel düşüncenin ve çağdaş eğitimin önemi vurgulandı.

Çünkü devlet aklı şunu biliyordu:

Bir ülkeyi yalnızca bugünün ihtiyaçlarıyla yönetemezsiniz.

Yarının doktorunu...

Mühendisini...

Öğretmenini...

Bilim insanını...

Sanatçısını...

Devlet adamını...

Bugünden yetiştirmek zorundasınız.

Bugün yüz yıllık Cumhuriyet'e bakarken eğitim meselesini de aynı ciddiyetle ele almalıyız.

Çünkü çağ değişti.

Bilgi artık dünyanın her yerinde.

Teknoloji sınır tanımıyor.

Yapay zekâ yeni bir dönemin kapısını açıyor.

Bilim ve teknoloji, ülkeler arasındaki rekabetin en önemli alanlarından biri hâline geliyor.

Böyle bir dünyada Türkiye'nin en büyük avantajı genç nüfusudur.

Fakat genç nüfus, tek başına avantaj değildir.

Nitelikli genç nüfus avantajdır.

Merak eden...

Sorgulayan...

Üreten...

Araştıran...

Kendi teknolojisini geliştiren...

Kendi kültürünü bilen...

Dünyayı takip ederken kendi kimliğini kaybetmeyen gençler yetiştirebilirsek, Cumhuriyet'in ikinci yüzyılını çok daha güçlü inşa edebiliriz.

Çünkü eğitim yalnızca diploma almak değildir.

Eğitim, insanı hayata hazırlamaktır.

Meslek kazandırmaktır.

Ahlak kazandırmaktır.

Sorumluluk kazandırmaktır.

Düşünmeyi öğretmektir.

Ve en önemlisi, özgüven kazandırmaktır.

Bugün çocuklarımızın eline sadece bilgi vermek yetmez.

Onlara bir hedef de vermeliyiz.

Bir milletin gençleri geleceğe inanıyorsa, o milletin geleceğinden korkmaya gerek yoktur.

Cumhuriyet'in ilk yüzyılı bize okulların, üniversitelerin ve bilim kurumlarının önemini gösterdi.

İkinci yüzyıl ise bize daha büyük bir sorumluluk yüklüyor:

Dünyayla yarışabilecek insanı yetiştirmek.

Çünkü Türkiye'nin geleceği sadece fabrikalarda değil, sınıflarda da kurulacak.

Sadece savunma sanayiinde değil, laboratuvarlarda da kazanılacak.

Sadece devlet kurumlarında değil, gençlerin hayallerinde de şekillenecek.

Ve unutmayalım:

Cumhuriyetin en büyük eseri taş binalar değildir.

Asıl eser, o binalardan çıkıp ülkesine hizmet eden insandır.

Birinci yüzyıl bize bir devlet bıraktı.

İkinci yüzyılın görevi ise o devleti taşıyacak insanı yetiştirmektir.

Çünkü;

Geleceğin Türkiye'sini bugünün çocukları kuracak.